الحكاية و التمثيل گفت عبّاسه كه « روزِ رستخيز * چون ز هيبت خلق افتد در گريز ، عاصيان و غافلان را از گناه * روىها گردد به يك ساعت سياه خلقِ بىسرمايه حيران مانده * هر يك از نوعى پريشان مانده حق تعالى از زمين تا نُه فلك * صد هزاران ساله طاعت از ملك پاك بستاند همه از لطفِ پاك * و افكند اندر سرِ اين مشتِ خاك . » از ملايك بانگ خيزد ك « اى إله * از چه بر ما مىزنند اين خلق راه . » حق تعالى گويد « اى روحانيان * چون شما را نيست زين سود و زيان خاكيان را كار مىگردد تمام * نان براى گرسنه بايد مدام . » ديگرى گفتش مخنّث گوهرم * هر زمانى مرغِ شاخِ ديگرم